Traumatyczne przeżycie dziecka – nie lekceważ jego długoterminowych skutków.

Podczas szkolnej zabawy wydarzył się wypadek. Przez okno klasy położonej na drugim piętrze wypadł chłopak. Nie udało się go uratować. Świadkami tego tragicznego wydarzenia było kilkadziesiąt młodych osób, którym przyszło zmierzyć się z psychologicznymi skutkami tego wydarzenia.

Być może Twoje dziecko przeżyło traumę związaną ze śmiercią bliskiej osoby, było świadkiem lub uczestnikiem wypadku komunikacyjnego lub w inny sposób zetknęło się z sytuacją, przed którą chciałbyś/chciałabyś je uchronić.

Na początku wszystko jest zrozumiałe – dziecko jest smutne, małomówne. To naturalne. Podobno czas leczy rany  i rzeczywiście – po kilku tygodniach, miesiącach wszystko pozornie wraca do normy. Na twarzy dziecka znowu pojawia się uśmiech.

Ale bardzo często po dłuższym czasie, czasami nawet po latach, ujawniają się zupełnie nieoczekiwane konsekwencje: lęk wysokości, lęk przed otwartym oknem… Dorośli, którzy w dzieciństwie byli świadkami wypadków komunikacyjnych, mogą bać się podróży samochodem. Świadkowie i uczestnicy tragicznych następstw zjawisk atmosferycznych mogą odczuwać strach przed lasem, deszczem, wiatrem, burzą. Spotkałam w życiu człowieka, który odczuwał strach za każdym razem, gdy przechodził pod drzewem.

Konsekwencje “nieprzepracowanej” traumy mogą wykraczać poza niedogodności dnia codziennego. Mogą prowadzić do depresji, do zaburzeń lekowych, fobii … Co więcej, konsekwencje traumatycznych przeżyć mogą kłaść się cieniem na kolejne pokolenia.

Nauka psychologii dogłębnie bada zjawisko traumy. Na Uniwersytecie SWPS, na którym kończyłam studia psychologiczne, utworzono nawet “Centrum badań nad traumą i kryzysami życiowymi”. To dowód na to, że nauka i praktyka psychologiczna poważnie podchodzą do tematu. Psychologowie dysponują dzisiaj skutecznymi narzędziami pozwalającymi na diagnozowanie i leczenie skutków traumatycznych przeżyć.

 

Co mogą zrobić rodzice dziecka, które doświadczyło opisywanych sytuacji? Przede wszystkim nie bagatelizować długoterminowych objawów niezaleczonej traumy. Obniżony nastrój dziecka jest naturalną konsekwencją trudnego przeżycia. Znacznie poważniejsze potencjalne konsekwencje nie są widoczne na pierwszy rzut oka. Jeżeli rodzice widzą, że z dzieckiem dzieje się coś niedobrtego, a nie potrafią tego ująć, nazwać, okreslić to wtedy warto zasięgnąć konsultacji psychologa dziecięcego. Co zrobi psycholog? Zdiagnozuje sytuację, udzieli pomocy bezpośrednio dziecku, ale także dostarczy rodzicom narzędzi, by mogli dalej samodzielnie  pomagać i wspierać swoje dziecko w prawidłowym rozwoju. Radzenie sobie z traumą może bowiem trwać latami.

Zadzwoń lub umów wizytę

Skonsultuj problem | umów wizytę

Leave a Reply

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

You may use these HTML tags and attributes:

<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>